Dagboek

Zeewier en jodium

Foto: David Loftus

Jodium is een essentiële voedingsstof: het zorgt voor een goed werkende schildklier. Toch krijgt lang niet iedereen genoeg jodium binnen. Zeewieren bevatten bijzonder veel jodium, en kunnen een bijdrage leveren bij het voorkomen van een jodiumtekort. Hoe dat precies werkt, lees je hieronder:

Tekort
Niet alleen in ontwikkelingslanden, maar ook in West-Europa hebben nog steeds veel mensen last van een jodiumtekort. Ze krijgen structureel te weinig jodium binnen, waardoor hun schildklier niet optimaal functioneert. Dat kan onder andere leiden tot gewichtstoename, traagheid, obstipatie en specifiek bij kinderen: een verminderd leervermogen.

Hoeveel jodium?
De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH) van jodium varieert tussen de 50 en 200 microgram per dag, afhankelijk van leeftijd en geslacht. Als je langdurig minder jodium binnenkrijgt, zou je last kunnen krijgen van bovenstaande klachten. Daarom wordt onze voeding tegenwoordig verrijkt met jodium.

Aanvullen
De meest geconsumeerde bronnen van jodium zijn op dit moment keukenzout en zoutrijke producten zoals brood. Sommige mensen eten weinig of geen brood en/of zout. Voor hen kunnen andere jodiumrijke producten – zoals zeewier – een goede aanvulling zijn op hun dieet.

Zeewier: een uitstekende bron van jodium
Zeewieren zijn stuk voor stuk een uitstekende bron van jodium: wakame, dulse, nori en zeespaghetti bevatten gemiddeld zo’n 50 microgram per gram gedroogd wier. Wanneer je ongeveer 5 gram gedroogd zeewier (= ± 50 gram vers) zeewier eet heb je de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid al binnen.

Bovengrens
Sommige mensen – met name schildklierpatiënten – zijn gevoelig zijn voor teveel jodium. Om deze mensen te beschermen, is er een bovengrens voor jodiuminname vastgesteld. Deze is 600 microgram per dag in de EU, 1000 in de VS en 3000 in Japan. De meeste zeewieren kun je prima consumeren zonder deze veilige bovengrens te overschrijden

Teveel jodium?                                                                                                                                Bepaalde zeewieren (de zogenaamde kelp wieren) bevatten relatief grote hoveelheden jodium. Langdurige consumptie van deze wieren zou voor een klein percentage van de bevolking – met name schildklierpatiënten – problemen kunnen geven. Wakame, dulse, nori en zeespaghetti zijn echter géén kelpwieren, en kun je dus prima dagelijks consumeren.